Wees Jezelf » Het hoofd zeurt, het hart schreeuwt, het gevoel sust

Het hoofd zeurt, het hart schreeuwt, het gevoel sust

Dan ben je eindelijk zover, 30 april 2020, de allerlaatste hypotheekbetaling voor een prachtig stulpje in Frankrijk. Ga nu niet direct plaatjes invullen, van oh ze heeft daar een huis, nou, nou. Het verhaal is altijd anders dan je er zelf bij invult. Ik heb er krom voor gelegen, snoeihard voor gewerkt en de last destijds, volledig op mijn schouders gekregen. Niets is over een leien dakje gegaan. 

Klagen doe ik niet, integendeel. het is mijn parel, mijn rustpunt, alhoewel het nog niet eens volledig van mij is. Ook daar zit weer een verhaal aan vast, wat niet is, zoals jij het zou bedenken. Het komt ooit een keer allemaal goed. Hoop blijven houden. Er in blijven geloven.

30 april, je bent jarig, hypotheek afgelost op de kop af. Wat denk je dat ik een jaar geleden had besloten op 30 april 2020 te gaan doen! Juist, naar mijn parel in Frankrijk. Inmiddels is alle hoop vervlogen. En gaat dit feest echt niet door. Je er bij neerleggen, vrede in vinden. Maar het hoofd zeurt, het hart schreeuwt en het gevoel sust. 

Het hoofd kan het maar moeilijk accepteren en trekt mij elke keer het negatieve in. Dat het toch wel doodzonde is, dat ik het zo verdien. Dat het zo jammer is dat het niet kan. Mijn ego krijgt de ruimte. Het hart schreeuwt om er naartoe af te reizen. De trip er naartoe, het moment van aankomst. Het slot van de deur en dan de eerste stappen over de drempel. Willen weten of het nu anders aanvoelt dan voorheen. Het gevoel sust, het komt wel, later. Het loopt niet weg, en toch.

Ik voel een pijn in mijn hart, maar ik ben niet de enige. Velen hebben al hun toekomstplannen in het water zien vallen. En waar heb ik het over! Ik ben er nog. Maar toch.

Een mens mag genieten van deze momenten en het lijkt wel of het genieten sinds de laatste weken voor ons allemaal op on hold is komen te staan. Smachtend wachten we onze kansen af. Iedereen heeft andere wensen. Iedereen heeft wel iets waar die naar verlangt. Het is het verlangen wat ons op de been houdt. Waarbij jij zelf dient te waken voor een hoofd dat zeurt, een hart dat schreeuwt en een gevoel dat sust. Een hoofd mag af en toe zeuren en klagen. Een hart mag schreeuwen, als het gevoel het maar sust. 

Waar we naar verlangen komt echt weer een keer. Daar ben ik niet bang voor. Laten we eerst er met zijn allen voor zorgen dat we weer beter worden. De verliezen van dierbaren verminderen. Het zijn de laatste loodjes die zwaar wegen, altijd. 

Mijn parel wacht wel op mij.