Vind Jezelf/Wees Jezelf » Jezelf Ontdekken Coaching

Wat heeft jouw lijf je te vertellen?

Wat wil jij nou eigenlijk zelf in en met het leven? Een hoofd vol stress, hollen en vliegen. Geen tijd hebben, terwijl je eigenlijk de tijd hebt, maar die niet neemt. Waardoor elke dag frustraties zich opstapelen en je eigenlijk nergens aan toe komt. En dus de gehele dag iets moet en vol zit met verplichte nummers? Is lichaam en geest dan met elkaar op de juiste manier verbonden? Hoe kun je leven als je jezelf niet door en door kent! Hoe weet je dan wat voor je zelf belangrijk is. Waar je grenzen liggen. Wat jij nodig hebt! 

Alles wat jij nodig hebt, vertelt je lijf je. Maar als je dat niet weet, omdat niemand je het heeft geleerd, ga je doen wat een ander doet, met cruciale gezondheid. Je geest neemt je over, en je gaat lichamelijke klachten krijgen. Slecht slapen, hoofdpijn, chronisch vermoeid raken. Als deze kwalen in je leven spelen, betekent dat maar één ding. Je hebt jezelf nog niet gevonden. En daar wordt het wel tijd voor. Want al de lichamelijke kwalen ontstaan door overbelasting in de geest. Zorgen er voor dat je lichamelijk niet meer kunt functioneren. Je lijf vertelt je met al deze kwalen heel precies dat je niet goed bezig bent. Ga je door, zonder te luisteren, raak je compleet opgebrand.

Al die opgebrande mensen, die rondlopen met chronische vermoeidheid, een burn out, overspannenheid, depressieve gevoelens ervaren, die hebben zichzelf nog niet gevonden. Je negeert je zelf compleet. Leren luisteren naar je lijf is één van de oplossingen en ik help je daar graag bij. Dan ga je jezelf vinden en zijn. 

Je kunt pas echt leven als je jezelf gevonden hebt!

Voorkomen is beter dan genezen

Voorkomen is beter dan genezen. Van kinds af aan de juiste basishouding meekrijgen. Dan is later geen therapie nodig. Onze blauwdruk voor de rest van ons leven vormt zich in onze jeugd. En alles ten spijt, opvoeding faalt. Maar ook al daarvoor. Het is een vicieuze cirkel, die doorbroken moet gaan worden.  

Niet gezien en gehoord worden is dramatisch

Als kind je niet gezien en gehoord voelend, je leven in het teken staat van goed je best moeten doen en presteren. Pluk jij later hele zure vruchten. Je hebt niet geleerd jezelf op de juiste manier belangrijk te mogen vinden. Waardoor je of onder de tafel wegduikt en alles maar toelaat. Of op de tafel staat en denkt dat je alles en iedereen onderuit kunt schoffelen.

Aandacht hoef je als kind niet om te vragen

Beide kinderen worstelen met hetzelfde. Zoeken aandacht op hun eigen manier. Want de juiste aandacht hebben ze helaas niet gekregen. En zonder de juiste aandacht kun je als volwassen persoon je eigen leven niet de juiste invulling geven. Wil jij vanaf nu je leven jouw invulling gaan geven? Aan je eigen roer staan? Plan dan een consult in.

Niet op de tafel of er onder, maar aan tafel

De een duikt weg, die zit zijn leven lang onder de tafel. Durft niet, bang iets te zeggen. De ander staat op de tafel, heeft een grote mond. Diegenen die het hardste schreeuwen krijgen daarmee aandacht, alleen niet de juiste. Diegenen die wegduiken hopen op aandacht, maar worden niet gezien. Opvoeding moet zo worden gebracht dat je er voor zorgt dat elke kind aan de tafel zit. 

Ouders horen hun kinderen aandacht te geven, niet andersom

Als ouder is het je plicht daarvoor te zorgen. Hoe je dat doet? Ja, dat had jij van je ouders moeten leren. Anders kun je het ook niet je kinderen leren. Jij weet zelf als beste of jij, nu je volwassen bent op of onder de tafel zit. Of aan de tafel. Alhoewel velen zich hier niet eens van bewust zijn. Hoe jij er voor zorgt dat je aan de tafel zit? Vind jezelf! Hoe je er voor gaat zorgen dat je samen met je partner aan de tafel zit? Vind eerst jezelf, dan vind je elkaar vanzelf. Dan gaat het opvoeden ook als vanzelf. En zeg je nu, ik kan daar wel een steuntje bij in de rug gebruiken. Mooi zo, dan ben jij er inmiddels achter dat er iets moet veranderen. Dat is de eerste stap. Laten we samen koffie of thee gaan drinken en zo er voor zorgen dat jij vanaf nu aan de tafel komt te zitten. Nooit meer eronder of er boven!

Ouders liegen er op los

Er worden ons mooie dingen op de mouw gespeld. We geloven er heilig in, net zolang totdat we er achter komen, dat we zijn voorgelogen. Inmiddels zijn we dan zo'n 40 jaar van ons leven kwijt. Om erachter te komen dat het hebben van een relatie, een huis, geld op de bank, kinderen, ons echt niet gaat geven wat we nodig hebben. Maar dan is het leed reeds geschiet. Komt de een terecht in een burn out. De ander in de criminaliteit. Relaties massaal naar de knoppen. Er ontbreekt iets, maar wat! De zoektocht naar dat iets begint. Het is een zoektocht naar jezelf.

Steeds jonger gaan we over de schreef

We zien nu reeds dat op jonge leeftijd kinderen over de schreef gaan. Niet bij machte zijn zichzelf te kunnen reguleren. Hun emoties hun de baas worden. Voor de liefde een moord plegen. Of het doodnormaal vinden met messen en wapens rond te lopen. Stoer zijn en anderen willen laten zien, ik hoor er bij. Ben je dan jezelf! Is dit normaal gedrag? Nee, en de reden is simpel. Onvoldoende de juiste aandacht gekregen. We falen met zijn allen aan alle kanten. Geen enkel kind bedenkt dit zelf. Als het aan zijn lot wordt overgelaten, gaat het wegen zoeken om aandacht te krijgen en ergens bij te willen horen. We gooien er een campagne van de overheid tegenaan. Waarmee we denken het op te lossen. Het wordt op deze manier niet opgelost. Het wordt erger gemaakt dan het al is.

Je kompas gaan volgen

Opgebrand, chronisch vermoeid, ik zie jullie dagelijks strompelend binnen komen. Zelf de oplossing niet weten. En die is er wel! Je kompas ben je vergeten. Logisch, niemand die je heeft verteld dat je er een bezit. Nu volgt de weg van vallen en opstaan. Maar ik weet, dat als jij bij mij komt. Ik je van je vermoeidheid afhelp, je burn out. Je overspannenheid en chronische vermoeidheid. Samen gaan wij aan de slag. Geen ellenlang traject. Daar is niemand bij gebaat. 

Kwetsbaar zijn het nieuwe normaal

Er is maar één manier om een fijn, gezond en gelukkig leven te leiden. Jezelf zijn. Dat betekent niet willen zijn, zoals een ander is. Geen masker op. En dat kun je alleen als je kwetsbaar bent, maar niet breekbaar.

Kwetsbaar maar niet breekbaar, dan ben je jezelf

Kwetsbaar daarmee laat jij jezelf zien aan jezelf en aan anderen. Wel zo fijn, want anderen voelen dat en zien de ware jij. Je hebt niets te verbergen, je bent open en eerlijk. Maar ja, dat is in het verleden al zo vaak afgestraft. Je kwetsbaarheid tonen, liever niet. En toch, als jij er voor zorgt dat jouw kwetsbaarheid door een ander niet gebroken kan worden. Dan voel je je opperbest. Jij bepaalt immers de regels van jouw leven. Je houdt je eigen stuur vast. Je kompas is je gevoel. Niemand die jou meer gek kan maken. Je kwetsbaarheid daarmee laat jij jezelf zien. Daarmee stel je je meelevend en inlevend op. Je maakt van een ander zijn probleem, niet meer jouw probleem. En je zorgt tevens heel goed voor jezelf. 

Wat trek jij aan van anderen?

Om te begrijpen waar je met jezelf de mist ingaat, is het volgende een mooie metafoor. We zeggen vaak, trek je er toch niets van aan. Maar dat doe je wel en het beheerst je leven. Beeld je even in dat je de kleding aantrekt van iemand anders. Het is te klein, te groot, of je smaak niet. Het gevolg is dat jij je niet prettig voelt. En zo werkt het ook met je leven. Het leven gaat en draait om jou. Zolang je iets aantrekt van anderen, leid je je eigen leven niet. Zolang je zelf geen eigen mening vormt, de dingen doet waar jij zelf achter staat, leef je je eigen leven niet. Eerst jezelf vinden, dan trek je vanaf dat moment aan wat bij jou hoort en past. Nooit meer overspannen, of opgebrand. Balans er voor in de plaats. Je luistert naar je kompas. Zo voorkom je heel veel stress en slapeloze nachten. Piekeren stop je mee. Je begrijpt wat loslaten is. Daar pas je allemaal voor. Want het past je niet meer. En zo vind jij steeds meer jezelf. Word je jezelf en blijf je jezelf.

We mogen weerWe mogen weer
StudieboekenStudieboeken
ComputerComputer