Over Praktijk Vind Jezelf » Blogs » Het leed achter het coronavirus 2019-nCoV

Het leed achter het coronavirus 2019-nCoV

Gepubliceerd op 9 februari 2020 om 12:24

Weken en misschien wel maandenlang leven tussen hoop en vrees.

Het leed achter het coronavirus 2019-nCoV wat nu heel China en de wereld in zijn greep heeft. Laten we vooral niet wegkijken welk leed zich er achter verschuilt. Elk mens telt, is er een. Heeft een gezin, familie, kinderen en vrienden. Het zijn geen dagelijkse cijfers, die wij lezen in de krant. Het zijn mensen net zoals jij en ik. Bang dat het ons ook kan overkomen. Het leed achter het coronavirus 2019-nCoV.

Wel of niet besmet met 2019-nCoV

Beeld je eens in, dat een van jouw familieleden, of jijzelf besmet raakt met het coronavirus 2019-nCoV. Wetende dat er geen medicijn is, jij dit zelf moet gaan uitzieken en er een kans is op overlijden. De angst die over je heen komt, of je er doorheen komt ja of nee, is al enorm. 

Nu wonen wij in Nederland, waar er geen grote uitbraak is. De hulpverlening snel voor je op gang kan komen. Ziekenhuizen voor je klaarstaan om je direct op te nemen. Dat is wel anders in China. Waar duizenden mensen er mee worden geconfronteerd. Het aantal zo groot is, dat er onvoldoende ziekenhuisbedden zijn. Je in je auto buiten moet wachten, soms wel een dag voordat je aan de beurt bent. Hoe voel jij je tijdens dat wachten? Met in je achterhoofd de gedachte dat je misschien nooit meer dat ziekenhuis uitkomt. 

Wachten op de diagnose

Wij zitten vol in spanning, als we moeten wachten op de diagnose. De mensen in China ook. Alleen zullen wij door alle zorg omringd worden. Daar is in China geen ruimte voor. Gezien de grote aantallen. Mensen wachten in spanning in hun auto, of worden weer met al hun ziekteverschijnselen naar huis gestuurd. Dan komt het verlossende woord. Je bent gediagnosticeerd. De angst slaat je om het hart. Dan mag je je naasten gedag moet zeggen, om ze niet te besmetten. Wie weet zijn ze dat al. Zie je ze nooit meer, Al die gedachten gaan door je hoofd. Maar het grootste spook is, ga ik het redden. Waar kom ik terecht. Zal er goed voor mij worden gezorgd. Je zegt je naasten vaarwel en daar ga je, moederziel alleen. Niet wetende of je ooit de drempel van het ziekenhuis weer overgaat.

Aangewezen op jezelf

Dagen en misschien wel weken van grote onzekerheid breken aan. Overgeleverd aan wildvreemden in beschermende kleding. Die op hun beurt ook bang zijn besmet te raken. Geliefden niet naast je bed, dat kan niet. Je bent compleet aangewezen op jezelf. Kun je je voorstellen hoe verschrikkelijk dat moet zijn. Dat je mag hopen er doorheen te komen. Dat je het ziekenhuis gezond kan verlaten. En al die tijd in onzekerheid zit en als het zover mocht komen, je geen afscheid kunt nemen van elkaar. Het enige wat rest is dat je een nummer wordt in een lijstje van de WHO

Het leed achter het coronavirus 2019-nCoV

Je zult moeten omgaan met grote angsten, dat heel veel stress met zich meebrengt. Juist die stress heeft negatieve impact op je weerstand. En die weerstand heb je zo hard nodig om het virus te verslaan. We kunnen ons er geen voorstelling van geven wat deze mensen aan leed moeten doorstaan. Wij lezen elke dag de berichtgeving. Waardoor we ons zorgen maken of het ook hier de kop op gaat duiken. Laat het zich daar maar afspelen, denk je. Er zijn er zelfs die vinden dat ze het aan zichzelf te danken hebben. In de kern is dit ook een waarheid. Alleen is de prijs die ze er voor moeten betalen, onmenselijk hoog. Dat verdient niemand. En zeg nou zelf, doe jij altijd alles goed? Nee toch, dan vind je toch ook niet dat je een straf verdient. En deze straf is wel de allerhoogste, het met je dood moeten bekopen. Dat verdient helemaal niemand.

Wij vergapen en verschuilen ons achter de cijfers

Ondertussen lezen wij de liveblogs, die zodra er nieuws te melden is, direct worden aangevuld. Berichten de kranten elke dag de stand van zaken. Gelukkig er is nog niemand in Nederland besmet. Want stel je voor. Wat dan. Kun je dan nog wel naar de supermarkt om boodschappen te doen. Zal ik een voorraadje aanleggen. Moet ik nog wel op vakantie gaan die binnenkort gepland staat. Ineens word je belast met exact dezelfde zorgen als de mensen in Wuhan en omgeving. Die van alles verstoken zijn. De boel zit compleet op slot.  Zie je het al voor je dat je je eigen dorp of stad niet meer uit mag. Er voor jou geen plek is in een ziekenhuis! Onze eigen angst laten we zien door Chinezen in Nederland allerlei verwensingen toe te roepen. Bang te maken door te kloppen op deuren en ramen. Dat is je eigen angst waarmee je wordt geconfronteerd.

Het nieuws is verworden tot een overzicht van getallen. Het leed dat achter het coronavirus 2019-nCoV schuilgaat kunnen wij nooit bevatten. Wij maken het niet mee zoals het de mens daar overkomt. En wat je zelf niet meemaakt, weet je ook niet welke impact het op jou heeft. Laten we respect hebben voor al het leed dat deze mensen nu moeten doormaken. 


«   »